Zanim zanurzysz się w gwarne uliczki i zapachy lokalnej kuchni, warto poznać bliżej miasto, do którego trafisz. Katania to drugie co do wielkości miasto Sycylii (zaraz po Palermo) i tętniąca życiem stolica wschodniego wybrzeża wyspy. Położona nad brzegiem Morza Jońskiego, rozciąga się u samych stóp majestatycznej Etny – najwyższego czynnego wulkanu Europy, który od tysiącleci definiuje charakter, architekturę, a nawet mentalność mieszkańców tego miasta i całej Sycylii. Sprawdź co warto zobaczyć w Katanii, mieście położonym we wschodniej Sycylii.
Jeśli szukasz miasta, które nie tylko się zwiedza, ale które przeżywa się wszystkimi zmysłami, Katania jest doskonałym wyborem. To miejsce inne niż wszystkie: miasto-feniks, zbudowane z lawy, hartowane ogniem i wielokrotnie podnoszące się z popiołów po niszczycielskich erupcjach i trzęsieniach ziemi. To właśnie ten hart ducha sprawił, że dzisiejsze historyczne centrum Katanii zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako perła baroku sycylijskiego.
Katania bywa nazywana „czarnym miastem”, a to za sprawą ciemnego kamienia wulkanicznego, z którego wzniesiono tutejsze barokowe pałace i kościoły. Ale nie daj się zwieść tej surowej nazwie. Pod ciemną fasadą kryje się niesamowita energia: gwarne targowiska, na których czas zatrzymał się sto lat temu i wszechobecny widok ośnieżonego szczytu Etny, który dominuje nad miastem.
W tym artykule
Najciekawsze atrakcje w Katanii – przewodnik po mieście
Przygotowałem dla Ciebie trasę, która pozwoli zobaczyć najważniejsze atrakcje miasta. Odkryjesz Piazza del Duomo, poczujesz autentyczny klimat na targu rybnym, by przez antyczne ruiny i barokowe perełki dotrzeć do zielonych ogrodów Villa Bellini. Zwiedzanie Katanii zakończysz z granitą migdałową i maślaną brioszką w dłoni, tak aby Katania została w pamięci na długo. Warto tu spędzić przynajmniej jeden pełny dzień.
Poznaj największe atrakcje Katanii. Sprawdź co warto zobaczyć i zwiedzić w Katanii, drugim największym mieście na Sycylii.
Plac Piazza del Duomo
Wędrówkę zdecydowanie warto rozpocząć od historycznego centrum miasta, czyli miejsca, w którym bije serce Katanii. Stań na środku Piazza del Duomo i obróć się powoli dookoła. To, co widzisz, to jeden z najpiękniejszych przykładów sycylijskiego baroku, wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Plac został zaprojektowany przez architekta Giovanniego Battistę Vaccariniego po tragicznym trzęsieniu ziemi w 1693 roku. Charakterystyczna dla tego miejsca jest gra kolorów: głęboka czerń wulkanicznego bazaltu kontrastuje z jasnym wapieniem, co nadaje miastu elegancki, nieco tajemniczy wygląd.
Fontana dell’Elefante (uʻ Liotru)
Na samym środku placu stoi symbol Katanii, którego nie sposób pomylić z niczym innym: Fontanna Słonia (Fontana dell’Elefante). Wykonany z czarnej lawy słoń dźwiga na grzbiecie starożytny egipski obelisk.
Mieszkańcy nazywają go czule Liotru. Nazwa ta jest zniekształconym imieniem Eliodoro, legendarnego maga i szarlatana z VIII wieku. Według legendy Eliodoro sam wyrzeźbił tego słonia z lawy Etny, ożywił go za pomocą magii i podróżował na jego grzbiecie z Katanii aż do Konstantynopola. Dziś uważa się, że słoń ma moc chronienia miasta przed gniewem wulkanu.
Katedra św. Agaty (Basilica Cattedrale di Sant’Agata)
Naprzeciwko fontanny wznosi się potężna fasada Katedry św. Agaty. To najważniejsza świątynia w mieście, poświęcona patronce Katanii, której kult jest tu niemal namacalny.
Po wejściu do środka skieruj się do prawej nawy. Znajdziesz tam grób Vincenzo Belliniego, słynnego kompozytora operowego, który urodził się właśnie tutaj. Na jego nagrobku wyryto nuty z jego najsłynniejszej arii „Casta Diva” z opery „Norma”.
W kaplicy św. Agaty przechowywane są jej relikwie oraz słynny cudowny welon. Legenda głosi, że gdy rok po śmierci świętej Etna zaczęła zagrażać miastu, mieszkańcy użyli jej welonu, by powstrzymać płynącą lawę. Ku ich zdumieniu, rzeka ognia zatrzymała się tuż przed murami, co uznano za cud, który do dziś jest uroczyście świętowany w lutym.
Fontana dell’Amenano
Zanim opuścisz plac, spójrz w stronę południowo-zachodnią, gdzie stoi kolejna fontanna. Fontana dell’Amenano przedstawia rzekę Amenano pod postacią młodzieńca z rogiem obfitości. Woda przelewa się z niej do niecki, tworząc efekt wodnej zasłony.
Warto wiedzieć, że Amenano to rzeka, która płynie pod Twoimi stopami. Po wielkiej erupcji w 1669 roku rzeka została niemal całkowicie zalana lawą i dziś płynie w podziemiach miasta. To jedno z niewielu miejsc, gdzie możesz ją zobaczyć na powierzchni.
Chiesa della Badia di Sant’Agata
Dosłownie rzut beretem od Katedry, tuż przy północno-wschodnim rogu Piazza del Duomo, przy Via Vittorio Emanuele II, wznosi się mniejszy, ale niezwykle elegancki kościół Badia di Sant’Agata. Kościół ten był dawniej częścią klasztoru benedyktynek. Choć samo wnętrze zachwyca barokową harmonią, prawdziwy skarb czeka na Ciebie na górze.
Możesz wejść na zewnętrzną galerię potężnej kopuły. To stąd zrobisz zdjęcia, na których widać fasadę katedry z góry, gwarne Piazza del Duomo, a w tle dymiący stożek Etny. Wejście na punkt widokowy jest płatne (7,00 €). Do pokonania jest około 170 schodów. Warto tu przyjść tuż przed zachodem słońca.
Targ rybny La Pescheria di Catania
Zaledwie kilka kroków od eleganckiego Piazza del Duomo, tuż za fontanną Amenano, czeka na Ciebie przejście do zupełnie innego świata. Przygotuj się na uderzenie kolorów, zapachów i dźwięków, których nie zapomnisz do końca życia.
La Pescheria jest najstarszym i najbardziej znanym targiem rybnym w Katanii. Zapomnij o sterylnych supermarketach – to jest prawdziwa, nieprzefiltrowana Sycylia. Nad Twoją głową powiewają kolorowe markizy, pod nogami pełno wody z topniejącego lodu, a w powietrzu niesie się „u vanniari”, czyli charakterystyczny, rytmiczny krzyk sprzedawców, który przypomina bardziej śpiew operowy niż zachętę do kupna miecznika.
Co tu zobaczysz? Od gigantycznych tuńczyków i mieczników (często prezentowanych w całości), przez krewetki, jeżowce, aż po lokalne specjały, jak małe ośmiorniczki. To idealne miejsce na zdjęcia, ale patrz pod nogi – jest tu mokro i ślisko!
Choć Katania to miasto baroku, targ rybny ma w sobie coś z arabskiego suku. To dziedzictwo czasów, gdy Sycylia znajdowała się pod panowaniem Arabów. Ta mieszanka kultur jest tu wyczuwalna m.in w zapachu przypraw, które znajdziesz na stoiskach obok ryb.
Jeśli jesteś na La Pescheria, koniecznie spróbuj owoców morza przygotowywanych na miejscu. Polecam wybrać smażone małe rybki (frittura di paranza) podawane w papierowym rożku lub grillowanego miecznika (pesce spada).
Castello Ursino
Kiedy już nasycisz zmysły na targu, przejdź krótkim spacerem (około 500 metrów) w stronę Castello Ursino. Ten potężny, surowy zamek z ciemnego kamienia wygląda, jakby został przeniesiony prosto z planu filmu o rycerzach. Zamek został zbudowany w XIII wieku przez cesarza Fryderyka II i pierwotnie stał na klifie nad samym morzem. Był niezdobytą twierdzą broniącą dostępu do portu.
Podczas wielkiej erupcji Etny w 1669 roku rzeka lawy otoczyła zamek ze wszystkich stron. Murów lawa nie przebiła, ale była tak potężna, że wypełniła fosę i odsunęła linię brzegową o kilkaset metrów.
Dziś zamek, zamiast nad morzem, znajduje się w samym środku miasta, otoczony gęstą zabudową. To chyba najlepszy dowód na to, jak Etna potrafi przerysować mapę miasta w jedną noc.
W 2026 roku zamek jest w remoncie. Można go zobaczyć tylko z zewnątrz.
Teatr Rzymski (Teatro Antico greco-romano di Catania)
Z zamku kierujemy się w stronę Via Vittorio Emanuele II, by odkryć jeden z najbardziej niezwykłych zabytków Katanii. Teatr Rzymski to miejsce, które łatwo przegapić. Spomiędzy kamienic ukazuje się nam antyczny amfiteatr, który mógł pomieścić 7000 widzów.
To, co czyni ten teatr wyjątkowym, to fakt, że rzymskie trybuny niemal stykają się z balkonami XVIII-wiecznych domów. Mieszkańcy do dziś suszą tam pranie, patrząc na ruiny sprzed dwóch tysięcy lat.
Podziemia teatru są stale zalane wodą z rzeki Amenano. W czasach Imperium woda ta była wykorzystywana do chłodzenia widzów podczas upałów, a według niektórych źródeł teatr mógł być nawet zalewany, by inscenizować bitwy morskie (tzw. naumachie).
Teraz udamy się na Via Crociferi – ulicę, która jest tak idealnie barokowa, że uznano ją za plan filmowy pod gołym niebem.
Via Crociferi
Zostawiając za sobą antyczne ruiny wchodzimy na teren, który wielu uznaje za najpiękniejszą część miasta. Przygotuj aparat – przed Tobą Via Crociferi.
Jeśli Piazza del Duomo to salon Katanii, to Via Crociferi jest jej najbardziej elegancką galerią sztuki. Ta ulica to absolutny majstersztyk baroku, ułożony na zaledwie kilkuset metrach. Jest tak fotogeniczna i autentyczna, że wielokrotnie służyła jako scenografia dla światowej sławy filmowców (kręcił tu m.in. Franco Zeffirelli). W przeciwieństwie do gwarnego targu rybnego, tutaj panuje niemal sakralny spokój.
Łuk św. Benedykta (Arco di San Benedetto)
Naszą wędrówkę zaczynamy od przejścia pod monumentalnym łukiem Arco di San Benedetto, który łączy kościół św. Benedykta z klasztorem benedyktynek.
Według legendy łuk został zbudowany w ciągu jednej nocy w 1704 roku. Władze miasta zakazały jego budowy z obawy przed trzęsieniami ziemi, ale zakonnicy i mieszkańcy zignorowali zakaz i postawili konstrukcję tak szybko, że rano urzędnicy mogli jedynie rozłożyć ręce.
Kościół św. Benedykta (Chiesa di San Benedetto)
Zaraz za łukiem znajduje się wejście do XVIII-wiecznego kościoła św. Benedykta. Warto zajrzeć do środka, by zobaczyć słynne marmurowe schody ozdobione figurami aniołów. To właśnie tutaj zakonnice klauzurowe, które przez całe życie nie opuszczały murów klasztoru, mogły obserwować życie ulicy przez specjalne, gęste kraty w oknach (tzw. gelosie). Pozwalały one widzieć wszystko, co dzieje się na zewnątrz, samemu pozostając niewidocznym dla świata.
Kościół św. Juliana (Chiesa di San Giuliano)
Kawałek dalej mijamy kościół św. Juliana, uważany za jeden z najbardziej harmonijnych projektów Vaccariniego. Jego wypukła fasada to podręcznikowy przykład baroku, który ma sprawiać wrażenie „żywego”, niemal poruszającego się w słońcu.
Warto odwiedzić to miejsce. Atrakcją tego kościoła są katakumby oraz wieża. Na kopule znajduje się punkt widokowy, z którego można podziwiać przepiękną panoramę Katanii. Wstęp 5,00 €.
Legenda o bezgłowym koniu
Via Crociferi ma też swoją mroczną stronę, o czym Sycylijczycy uwielbiają opowiadać po zmroku. Podobno w XVIII wieku wierzono, że nocą po tej ulicy galopuje bezgłowy koń, co miało odstraszać ciekawskich od zaglądania w ciemne zaułki (idealna przykrywka dla nocnych spotkań spiskowców lub kochanków).
Pewien młody szlachcic postanowił udowodnić, że to tylko bajki. Założył się, że o północy wbije gwóźdź w mur przy łuku św. Benedykta. Udało mu się, ale w pośpiechu przybił do ściany również swój własny płaszcz. Gdy próbował odejść, poczuł szarpnięcie. Myśląc, że to bezgłowy koń go złapał, zmarł na miejscu z przerażenia.
Via Etnea
Z barokowej ciszy wychodzimy prosto na Via Etnea – główną, reprezentacyjną arterię Katanii, która ciągnie się przez 3 kilometry.
To tutaj bije nowoczesne serce miasta. Sklepy, kawiarnie i eleganckie kamienice tworzą tło dla najważniejszego bohatera tego krajobrazu. Jeśli spojrzycie wzdłuż ulicy na północ, zobaczycie Etnę. W pogodny dzień wulkan wydaje się być na wyciągnięcie ręki, wieńcząc perspektywę ulicy dymiącym stożkiem.
Warto rozważyć wejście do jednej z cukierni na Piazza dell’Università. Zamów kawę i cannoli, i po prostu poobserwuj przechodniów. To kwintesencja sycylijskiego dolce vita.
Villa Bellini
Nasz spacer kończymy w miejscu, które dla mieszkańców Katanii jest tym, czym Central Park dla nowojorczyków – oazą spokoju, zieleni i najpiękniejszych widoków. Przed nami Villa Bellini.
Wejście do tego parku to jak przejście przez portal do innego świata. Po kilku godzinach spędzonych wśród gwaru Via Etnea i surowości lawowego kamienia, Villa Bellini wita Cię cieniem gigantycznych fikusów, palm i egzotycznych krzewów. To najstarszy i najbardziej prestiżowy ogród miejski w Katanii, nazwany oczywiście na cześć najwybitniejszego syna tej ziemi – Vincenzo Belliniego.
Dawniej w Villa Bellini istniało małe zoo. Choć dziś zwierząt już tam nie ma, park zachował swój luksusowy XIX-wieczny charakter, kiedy to był miejscem spotkań sycylijskiej arystokracji.
Jednym z najbardziej urokliwych punktów parku jest zegar kwiatowy. Każdego dnia ogrodnicy starannie układają datę z roślin, co stało się ulubionym tłem do pamiątkowych zdjęć dla turystów i sycylijskich nowożeńców.
W sercu parku wznosi się ażurowa, żeliwna altana w stylu mauretańskim. Kiedyś odbywały się tu regularne koncerty orkiestr dętych, a dźwięki oper Belliniego niosły się między alejkami.
Koniecznie wejdź na wyżej położone tarasy parku. Rozpościera się stąd panorama, która zapiera dech w piersiach: z jednej strony widok na miasto, a tym na dachy barokowej Katanii, a z drugiej – majestatyczna Etna. To idealne miejsce, by w ciszy podziwiać potęgę wulkanu z bezpiecznej odległości.
Finał trasy: Czas na zasłużoną nagrodę!
Skoro jesteś przy samym końcu Via Etnea i tuż obok Villa Bellini, nie możesz opuścić Katanii bez zaliczenia jeszcze jednego punktu – tym razem kulinarnego.
Tuż przy wejściu do parku znajdują się jedne z najsłynniejszych kawiarni i cukierni w mieście (jak choćby legendarna Pasticceria Savia). To idealny moment, aby usiąść na ławce w parku z granitą migdałową i maślaną brioszką w dłoni. To właśnie tutaj, w cieniu starych drzew, najlepiej smakuje świadomość, że masz za sobą spacer po mieście, które mimo ognia i trzęsień ziemi, pozostaje jednym z najpiękniejszych miejsc na mapie Włoch.
Co zjeść w Katanii?
Skoro już wiesz, jak poruszać się po ulicach Katanii, czas przejść do punktu, który dla wielu jest prawdziwym powodem podróży na Sycylię – do jedzenia. Katania to kulinarna stolica wyspy, gdzie smaki są równie intensywne, jak słońce.
Arancino – król sycylijskiego street foodu
W Katanii arancino (liczba pojedyncza: arancino, a nie arancina jak w Palermo) ma kształt stożka, co ma nawiązywać do sylwetki Etny. To smażona, złocista kula ryżu z nadzieniem. Najpopularniejsza wersja to al ragù (z sosem mięsnym i groszkiem) lub alla norma (z bakłażanem). W Katanii arancino jest rodzaju męskiego. Jeśli pomylisz się i zamówisz „arancine”, lokalsi od razu poznają, że jesteś turystą.
Pasta alla Norma – coś dla amatorów makaronu
To najsłynniejsze danie makaronowe Katanii. Składa się z krótkiego makaronu, sosu pomidorowego, smażonego bakłażana i dużej ilości tartej, słonej ricotty (ricotta salata). Nazwa dania pochodzi od tytułu opery Vincenzo Belliniego. Podobno jeden z włoskich pisarzy, spróbowawszy tego makaronu, wykrzyknął: „To jest prawdziwa Norma!”, co miało oznaczać, że danie jest tak doskonałym dziełem sztuki, jak opera mistrza.
Granita z brioszką – śniadanie mistrzów
Zapomnij o płatkach śniadaniowych. W Katanii dzień zaczyna się od granity. To mrożony deser o ziarnistej strukturze, który nie ma nic wspólnego z lodową papką ze sklepów. Granitę je się z brioche col tuppo – puszystą, maślaną drożdżówką z charakterystycznym czubkiem. Odrywasz kawałek brioszki i maczasz go w zimnej granicie. Klasyczne wersje to migdałowa (mandorla), cytrynowa (limone) lub kawowa (caffè). Latem koniecznie spróbuj morwy (gelso).
Cannolo Siciliano – coś na słodko
Cannolo Siciliano to chrupiąca rurka wypełniona kremem ze świeżej ricotty, często z dodatkiem posiekanych pistacji z pobliskiego Bronte lub kandyzowanych owoców. Dobre cannolo jest napełniane kremem dopiero w momencie zamówienia. Dzięki temu ciastko pozostaje chrupiące, a nadzienie jest świeże. Jeśli widzisz cannoli leżące godzinami na wystawie – poszukaj gdzie indziej.
Minne di Sant’Agata – „piersi św. Agaty”
Nazwa brzmi dość intrygująco i nawiązuje do męczeństwa patronki miasta, św. Agaty. Te słodycze są nieodłącznym elementem obchodów jej święta w lutym, ale można je znaleźć w cukierniach przez cały rok. To małe, okrągłe ciasteczka wypełnione kremem z ricotty, oblane białym lukrem i zwieńczone kandyzowaną wisienką.
Cipollina – popołudniowa przekąska
To przysmak z ciasta francuskiego, wypełniony słodką, duszoną cebulą, pomidorami, szynką i ciągnącym się serem mozzarella. Idealna na przekąskę w trakcie zwiedzania.
W Katanii jedzenie na ulicy to styl życia. Nie bój się kupować arancini w małych „tavola calda” czy okienkach przy Via Etnea. Często to właśnie tam, w niepozornych miejscach, znajdziesz najbardziej autentyczne smaki.
Zwiedzanie Katanii: Praktyczne wskazówki
Katania ma swój specyficzny temperament: bywa chaotyczna, głośna i nieoczywista. Dlatego garść informacji praktycznych pomoże każdemu odnaleźć się w tym „szaleństwie”.
Jak dojechać z lotniska Katania do ścisłego centrum miasta?
Lotnisko w Katanii (Catania–Fontanarossa) znajduje się bardzo blisko centrum, co jest ogromnym atutem. Najwygodniejszą opcją dojazdu z lotniska do centrum Katanii są autobusy Alibus. Kursują co około 25 minut (od godziny 5:00 do północy). Bilet kosztuje 4 EUR (można kupić u kierowcy). Autobus dowiezie Cię pod dworzec główny oraz w okolice Piazza del Duomo, Via Etnea oraz Piazza Stesicoro.
Możesz również dostać się do centrum Katanii taksówką. Koszt to zazwyczaj 25–30 EUR. Zawsze ustalaj cenę przed wejściem do auta, by uniknąć „nieporozumienia” i dodatkowych kosztów.
Jak poruszać się po mieście?
Najlepszym środkiem transportu po Katanii są własne nogi. Większość atrakcji w historycznym centrum znajduje się blisko siebie, zatem bez problemu można zwiedzać miasto.
Katania ma jedną linię metra, ale jest ona przydatna głównie, jeśli masz nocleg dalej od centrum (np. w okolicach Borgo). Autobusy miejskie (AMT) bywają kapryśne. Rozkłady jazdy traktuj raczej jako sugestię niż harmonogram kursów.
Kiedy najlepiej jechać do Katanii?
Najlepszy czas na przyjazd do Katanii to maj, czerwiec oraz wrzesień i październik. Pogoda jest w tym czasie idealna do zwiedzania (22–26°C), a morze wciąż ciepłe. Warto wiedzieć, że miesiące lipiec i sierpień to czas ekstremalnych upałów (często powyżej 40°C) i ogromnych tłumów turystów. Jeśli nie musisz – unikaj szczytu lata.
Czy Katania jest bezpieczna dla turystów?
Katania jest miastem autentycznym, co oznacza, że bywa też postrzegana jako niezbyt bezpieczna. Głównym zagrożeniem czyhającym na turystów są kieszonkowcy. Zatem pilnuj portfela na targu rybnym i w zatłoczonych autobusach.
Unikaj zapuszczania się głęboko w dzielnicę San Berillo po zmroku. W przeszłości była to dzielnica „czerwonych latarni”. Dziś co prawda okolica staje się coraz bardziej artystyczna poprzez m.in. murale, ale wieczorem polecam wybrać inne miejsca w Katanii.
Warto też wiedzieć, że pasy dla pieszych są tu traktowane jako „ozdoby” ulic. Zasada jest prosta: nawiąż kontakt wzrokowy z kierowcą i pewnym krokiem wejdź na jezdnię. Jeśli będziesz czekać, aż ktoś zatrzyma się z własnej woli – możesz tak stać do wieczora.
Katania jako baza wypadowa do zwiedzania wschodniej Sycylii – atrakcje w okolicy
Katania to nie tylko fascynujące duże miasto, ale przede wszystkim genialny punkt wypadowy. Dzięki świetnym połączeniom autobusowym i kolejowym, możesz potraktować Katanię jako miejsce noclegu na Sycylii, skąd codziennie wyruszysz w innym kierunku, aby odkrywać najpiękniejsze zakątki wschodniego wybrzeża Sycylii. Jeśli planujesz zostać w Katanii kilka dni, koniecznie rozważ wycieczki poza miasto.
Etna – spotkanie z „Matką Sycylii”
Nie można być w Katanii i nie zbliżyć się do wulkanu Etna. Możesz zarezerwować zorganizowaną wycieczkę jeepem lub pojechać autobusem (AST) pod Rifugio Sapienza, skąd kolejka linowa zabierze Cię jeszcze wyżej. Spacer wśród księżycowego krajobrazu zastygłej lawy i widok dymiącego krateru to przeżycie, którego nie da się porównać z niczym innym.
Taormina: Teatr Antyczny oraz plaża Isola Bella
Zaledwie godzina drogi pociągiem lub autobusem dzieli Cię od Taorminy, najbardziej luksusowego miasteczka na wyspie. Taormina jest zawieszona na wzgórzu, skąd rozpościera się widok na Etnę i zatokę Naxos. Jeśli tu przyjedziesz koniecznie zobacz Teatr Antyczny (Teatro Antico di Taormina) – starożytne ruiny z najpiękniejszym tłem świata oraz udaj się na rajską plażę Isola Bella.
Syrakuzy i wyspa Ortygia
Nieco ponad godzina jazdy na południe dzieli Katanię od dawnego serca antycznego świata. Syrakuzy to potężny park archeologiczny, ale prawdziwą perłą jest Ortygia – wyspa-dzielnica pełna wąskich uliczek i białego marmuru. Katedra w Syrakuzach jest unikalna na skalę światową. Jej barokowa fasada kryje w sobie nienaruszone kolumny antycznej świątyni Ateny z V wieku p.n.e.
Aci Castello i Aci Trezza: Śladami Odyseusza
Jeśli nie chcesz ruszać się zbyt daleko, wystarczy krótka przejażdżka miejskim autobusem na północ od Katanii, na wybrzeże zwane Riviera dei Ciclopi. Z morza wystają tu gigantyczne skały (Faraglioni). Według mitologii to właśnie te głazy rzucał oślepiony Polifem w uciekającego Odyseusza. To idealne miejsce na kolację z widokiem na morze i zamek na lawowej skale.
Noto: Barokowa perła Sycylii
Jeśli kochasz barok, miasto Noto Cię zachwyci. Zostało zbudowane od podstaw po trzęsieniu ziemi z miodowego piaskowca, który w świetle zachodzącego słońca dosłownie płonie złotem. Noto najlepiej odwiedzić późnym popołudniem, gdy budynki nabierają niesamowitego, ciepłego blasku.
Logistyka: Jak się poruszać?
Pociągi Trenitalia zapewniają bardzo sprawne połączenia na trasie Katania – Taormina – Syrakuzy. Często jest to najszybsza i najbardziej komfortowa opcja.
Z kolei autobusy (Interbus / Etna Trasporti) często docierają tam, gdzie pociąg ma stację daleko od centrum (np. w Taorminie lub Noto). Odjeżdżają z głównego terminala autobusowego przy Via Archimede.
Oczywiście najbardziej wygodną opcją poruszania się po okolicy daje samochód. Ale pamiętaj, że jazda po Katanii i parkowanie w mieście to wyzwanie dla ludzi o mocnych nerwach. Jeśli wynajmujesz auto, upewnijcie się, że Twój hotel ma własny parking.
Zostając w Katanii na kilka dni, masz szansę zobaczyć zarówno surowy wulkan, antyczne ruiny, jak i eleganckie kurorty, wracając co wieczór na najlepsze arancino w mieście.
